المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٥ - اعراب در اسم و فعل مضارع

تجزيه و تركيب‌

من ذاك: جارّ و مجرور، متعلّق به استقرّ، خبر مقدّم مى‌باشد.

ذو: مبتداء مؤخّر.

ان: شرطيّه.

صحبة: مفعول است براى « ابانا ».

ابانا: فعل شرط و الفش اطلاقى است و تقدير كلام چنين است:

ان ابان ذو صحبة فهو من ذاك.

و الفم: معطوف است به « ذو ».

حيث: ظرفيّه، مضاف.

الميم: مبتداء.

منه: جارّ و مجرور، متعلّق به « بانا ».

بانا: الفش اطلاقى بوده و خبر است براى « الميم ».

ترجمه:

از اين اسماء كلمه « ذو » بوده مشروط باينكه بمعناى « صاحب » باشد و نيز از آنها لفظ « فم » است در جائيكه حرف مم از آن حذف گردد.

شرح عربى:

اى اذكر، من ذاك، اى من الاسماء الموصوفة، ذو.

و قدّمه، للزومه هذا الاعراب و لكن انّما يعرب به ان صحبة ابانا اى اظهر.

و احترز بهذا القيد عن « ذو » بمعنى « الّذىّ ».

و قيّده فى الكافية و العمدة بكونه معربا.

و من الاسماء، الفم و فيه لغات: