المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٩ - دنباله شرح خطبه

واو: عاطفه.

له: جار و مجرور، متعلّق به « يقضى » معطوف به « لى ».

فى: حرف جارّ.

درجات: اسم، جمع مؤنّث، معرب، منصرف، متصرّف، مضاف، مجرور به « فى » ، متعلّق به « يقضى » ظرف لغو.

الآخرة: مضاف اليه براى درجات و جمله « و اللّه يقضى الخ» مستأنفه و محلّى از اعراب ندارد.

ترجمه:

و خداوند براى من و او در درجات آخرت به بخششهاى بسيار و عطاياى فراوان حكم‌فرما.

شرح عربى:

و اللّه يقضى بهبات اى عطايا من فضله، وافرة اى زائدة.

و الجملة خبريّة، اريد بها الدّعاء اى اللّهمّ اقض بذلك لى، قدّم نفسه لحديث ابى داود:

كان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اذا دعا بدء بنفسه.

و له فى درجات الآخرة، اى مراتبها العلّيّة.

ترجمه و شرح:

و خداوند متعال به هبه‌ها يعنى بخشش‌هائى از فضل و كرمش حكم فرمايد آن هبه‌هائى كه وافر يعنى زياد و فراوان مى‌باشد.

جمله: « و اللّه يقضى الخ» بصورت خبريّه بوده ولى مراد از آن دعاء و انشاء مى‌باشد.

و تقدير كلام چنين است:

بار خدايا حكم فرما به عطايا و بخششهائى براى من و او در مراتب علّيّه و بلند آخرت مصنّف خود را برابن معط در دعائيكه نموده مقدّم داشت و جهتش‌