المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٨ - دنباله شرح خطبه

قوله: لتفضيل السّابق شرعا: چه آنكه خداوند متعال در قرآن شريفش مى‌فرمايد:

السّابقون السّابقون، اولئك المقرّبون.

قوله: و عرفا: در عرف اينطور معروف است كه افراد مسنّ و پيرمرد را احترام ويژه‌اى برايشان قائل مى‌شوند و اين صرفا بخاطر قدمت عصرشان برلاحقين و جوانان مى‌باشد.

قوله: و هو ايضا: ضمير « هو » به ابن معط راجع است.

قوله: ثنائى الجميلا عليه: الف در « الجميلا » الف الحاقى است و ضمير در « عليه » به ابن معط راجع است.

قوله: بما الفّه: ضمير فاعلى در « الفّه » به ابن معط و ضمير مفعولى به ماء موصوله راجع است.

قوله: و اقتدائى به: ضمير در « به » به ابن معط راجع است.

متن: «٧»

تجزيه و تركيب‌

واو: حرف استيناف، غير عامل، مبنى.

اللّه: مبتداء.

يقضى: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد، ناقص يائى از باب ضرب، يضرب، خبر.

بهبات: جار و مجرور، متعلّق به « يقضى » ظرف لغو.

وافرة: بصيغه اسم فاعل، صفت براى « هبات ».

لى: جار و مجرور، متعلّق به « يقضى » ظرف لغو.