در چنین اوضاع و احوالی بود که استاد شهید ، این مسئله شناس عصر ما و این پاسدار فداکار ایدئولوژی اسلامی ، همچون مواقع حساس دیگر ، کمر همت‌ بست و با طرح " مسئله شناخت " بی پایگی اندیشه‌های بیگانه و استحکام‌ اندیشه اسلامی در این باب ر ا آشکار ساخت و جوانان مسلمان را مسلح به‌ سلاح تفکر و اندیشه نمود ، و این در حالی بود که استاد از سال ٥٣ یعنی‌ حدود سه سال قبل از ایراد این بحثها از سوی رژیم گذشته ممنوع المنبر شده‌ بودند ولی به خاطر اهمیت موضوع ، بدون اعتنا به این امر این جلسات را تشکیل دادند که در آن هزاران تن از جوانان - خصوصا دانشجویان - شرکت‌ می‌کردند ، و رژیم که از آشنائی جوانان با اندیشه‌های اسلامی هراس داشت ، سرانجام استاد را پس از اتمام دهمین جلسه ، در بین راه بازگشت به منزل‌ دستگیر نمود و استاد در پاسخ به این سؤال مأموران که مگر شما ممنوع‌ المنبر نیستید پس چرا سخنرانی کردید فرموده بودند : " اینها درس است‌ ، سخنرانی نیست " و آنها در پاسخ گفته بودند : " ما کلاس چند هزار نفری ندیده بودیم " . قابل ذکر است که در جلسه بعد انبوه دانشجویان که‌ از دستگیری استاد اطلاع نداشتند و به کانون توحید آمده بودند ، پس از اطلاع از این امر ، در خیابان نماز جماعت بپا داشتند و سپس تظاهرات‌ وسیعی بر پا نمودند . در اینجا بجاست که یاد شهید حجت الاسلام دکتر باهنر را که در آن ایام مدیریت کانون توحید را به عهده داشتند و در برگزاری‌ این جلسات نقش مهمی ایفا نمودند گرامی بداریم . باری ، این درسها توسط ساواک تعطیل گردید و استاد موفق به تکمیل آن‌ نشدند و این مقدار که بحث شده است حدود نیمی از بحث " مسئله شناخت‌ " را تشکیل می‌دهد ، چنانکه خود استاد در جلسه هشتم این درسها به مناسبت‌ ، چنین می‌گویند : " امشب آخر آن هشت شبی است که بنا بود در اینجا صحبت کنیم ، و خیال می‌کردم که شاید بتوانم در هشت شب همه مسائل بحث شناخت را بیان‌ کنم ولی بعد دیدم دامنه بحث گسترده‌تر است . ما