این موضوع زیاد بحث کنم ، همینقدر می‌خواستم که بدانید نظر قرآن این است‌ ، اسلام حرفش این است ، پیغمبر ( ص ) و علی ( ع ) حرفشان این است . در آیات قرآن و کلمات پیامبر اکرم ( ص ) و ائمه اطهار در این زمینه‌ اینقدر مطلب هست که الی ماشاءالله . شیعه و سنی بالاتفاق این موضوع را روایت کرده‌اند که پیغمبر فرمود : « من اخلص لله اربعین صباحا جرت‌ ینابیع الحکمه من قلبه علی لسانه » اگر بشر بتواند چهل صباح خود را خالص‌ از هر انگیزه‌ای جز خدا کند ، دونش فقط ، با خدا زندگی کند و بس ، و با هیچ چیز دیگر جز خدا نباشد - برونش با عالم و طبیعت است ، با جامعه و انسانها است ولی در درون خودش با شکم و شهوت و مقام زندگی نکند و هیچ‌ انگیزه‌ای جز خدا نداشته باشد - چشمه‌هایی از حکمت از قلبش به زبانش‌ جاری می‌شود . بعد ببینید در ادبیات اسلامی - چه فارسی و چه عربی - راجع‌ به همین جمله پیامبر چه شعرها و جمله‌ها به وجود آمده است ، مانند شعر معروف حافظ که حدیث پیغمبر را با زبان تغزل می‌گوید :

سحرگه رهروی در سرزمینی

همی گفت این معما با قرینی

که ای صوفی شراب آنگه شود صاف

که در شیشه بماند اربعینی

نه حافظ را حضور درس خلوت

نه دانشمند را علم الیقینی

پس اسلام جزء گروهی است که منبع دل و ابزارش که تزکیه نفس است را به رسمیت می‌شناسند .