است ؟ واضح است : وقتی قرآن دعوت می‌کند به شناخت ، دعوت به یک امر ناممکن نمی‌کند . وقتی که قرآن راجع به آدم ، اول درجه شناختش را تا حد بی‌نهایت بالا می‌برد چه می‌خواهد بگوید ؟ می‌خواهد بگوید : ای بشر ! تو

" « و علم ادم الاسماء کلها »" . امام‌ صادق روی یک تخته پوستی نشسته بودند . دست زدند به آن و فرمودند : " و حتی این که زیر پای من است " یعنی چنین شناخت بی نهایتی برای آدم [ حاصل شد ] .
پس قرآن قائل به امکان شناخت است . داستان آدم پر از حکمت است .
یکی از حکمتها و درسها و رمزهای داستان آدم مسئله امکان شناخت است ، یعنی می‌خواهد به همه ما بگوید : ای انسانها ! شما بچه آن آدمی هستید که‌ شناختش تا این حد بود ، " بچه آدم " هستید ، بچه آدمی هستید که شناخت‌ بی نهایت پیدا کرد ، پس به سوی شناخت بی نهایت بروید . بچه آدم بودن‌ از نظر قرآن مساوی است با بچه شناسا بودن . شما بچه شناخت هستید .

دعوت قرآن به شناخت

به علاوه قرآن رسما بنی آدم را دعوت به شناخت می‌کند . اینهمه در قرآن‌ امر به نظر هست ، امر به تفکر و تدبر هست ، و تعبیراتی از این قبیل .
" « قل انظروا ما ذا فی السموات و الارض »" [١] . به این مردم بگو نظر کنید ، ( نظر یعنی فکر کردن ) فکر کنید ، در این آسمانها و زمین چه‌ چیزهایی هست ، بشناسید . قرآن می‌گوید در این آسمانها و زمین

١ - سوره یونس ، آیه . ١٠١