مساله شناخت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٤

درست باشد یا نادرست ، حق باشد یا ناحق ، حقیقت باشد یا خطا .
این را در زبان روشنفکری به این شکل پیاده می‌کنند ، می‌گویند : یک‌ روشنفکر ، در جامعه خودش چه وظیفه‌ای دارد ؟ می‌گویند وظیفه‌اش این است‌ که جامعه خودش را نجات دهد ، اگر دچار استعمار است از استعمار رهایی‌ بخشد ، از ظلم نجات دهد . این روشنفکر ممکن است دو راه را در نظر بگیرد . یک راه این است که اول کوشش کند افکار جامعه‌اش را اصلاح کند [١] .
[ مثلا اینطور بگوید ] : ای مردم ! شما درباره فلان موضوع چنین عقیده دارید ، اعتقاد دارید " چشم زخم " هم یک چیزی در دنیاست ، من می‌خواهم برای‌ شما ثابت کنم که چشم زخم بی معنی است ، شما به فال بد و فال نیک‌ اعتقاد دارید ، من می‌خواهم ثابت کنم که فال نیک و فال بدی وجود ندارد .
می‌گوید : من باید ذهن جامعه خودم را از افکار باطل ، از افکاری که‌ روشنفکری اجازه نمی‌دهد پاک کنم ، آنگاه آنچه را که به نظر خودم حقیقت‌ می‌آید به آنها بگویم و بعد برای نجات دادن اینها از ظلم و استعمار و استثمار شروع به کار کنم . می‌گویند این روشنفکر هیچوقت موفق نمی‌شود .
آقای روشنفکر ! تو می‌خواهی جامعه‌ات را نجات دهی ، تو می‌خواهی شکمهای‌ گرسنه را سیر کنی ، تو می‌خواهی تبعیض را در میان جامعه از بین ببری ، می‌خواهی درباره ا ینکه مال و ثروت و همه چیز جامعه را یک عده از خارج‌ آمده‌اند و می‌برند چاره‌جویی کنی ، چه کار داری که افکار اینها درست است‌ یا نادرست ؟ بسا هست از همین افکار نادرست