حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٧ - حديث

ترس ديد كه مبادا ياران دقيانوس بر آنان دست يافته‌اند. وى به آنان گزارش داد كه اين مدّت طولانى در خواب بوده‌اند و آنان براى مردم، نشانه‌اند. همه گريستند و از خداوند خواستند كه آنان را به خواب برگرداند، چنان كه در خواب بودند. پادشاه گفت: سزاوار است در اينجا مسجدى بسازيم و آن را زيارت كنيم؛ چرا كه اينها مردمانى مؤمن‌اند.

آنان، در هر سال، دو بار حركت مى‌كردند، شش ماه بر پهلوى راست مى‌خوابيدند و شش ماه بر پهلوى چپ، و سگ به همراه آنان، دست‌هايش را بر درِ غار، پهن كرده بود.

٥٣٨. تفسير العياشى به نقل از سليمان بن جعفر نهدى: امام صادق عليه السلام به من فرمود: «اى سليمان! جوان‌مرد كيست؟».

گفتم جانم فدايت! جوان‌مرد نزد ما همان جوان است.

به من فرمود: «آيا نمى‌دانستى كه اصحاب كهف، همه ميان‌سال بودند و خداوند به خاطر ايمانشان، آنان را جوان‌مرد ناميد؟ اى سليمان! آن كه به خدا ايمان آورد و تقوا پيشه كند، جوان‌مرد است».