حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٥ - ٥/ ٢٤ ادب برآوردن حاجت مؤمن

٥/ ٢٣ ادب درخواست‌

٥٩٧. تحف العقول: مردى نزد امام حسين عليه السلام آمد و درخواستى كرد. امام عليه السلام فرمود: درخواست، جز در سه حالت، شايسته نيست: بدهى سنگين، فقرى كه انسان را به خاك سياه بنشاند، و تاوانِ فراوان».

٥/ ٢٤ ادب برآوردن حاجت مؤمن‌

٥٩٨. تحف العقول: مردى انصارى نزد امام حسين عليه السلام آمد و خواست تا حاجت خود را مطرح كند. امام عليه السلام فرمود: «اى برادر انصارى! آبروى خود را از خوارىِ درخواست كردن، نگاه دار و حاجتت را در برگه‌اى بنويس كه من، در اين باره كارى مى‌كنم كه اگر خدا بخواهد، شادمانت كند».

آن مرد نوشت: اى ابا عبد اللّه! فلان كس، پانصد دينار از من بستانكار است و به من فشار مى‌آورد. پس با او گفتگو كن كه تا زمانِ توانايى‌ام بر پرداخت، به من مهلت دهد».

چون امام حسين عليه السلام، برگه را خواند، وارد خانه‌اش شد و كيسه‌اى حاوى هزار دينار آورد و به او فرمود: «با پانصد دينارش، بدهى خود را بپرداز و از پانصد دينار ديگر، در رويارويى با روزگار، كمك بگير و حاجتت را جز نزد يكى از اين سه نفر مبر: ديندار، جوان‌مرد، و خانواده‌دار (با اصل و نَسَب)؛ زيرا ديندار، دينش را پاس مى‌دارد [و به تو كمك مى‌كند]؛ جوان‌مرد از جوان‌مردى خويش،

خجالت مى‌كشد؛ و خانواده‌دار، مى‌داند كه تو آبروى خود را در پاى حاجتت ريخته‌اى. پس او آبرويت را نگه مى‌دارد و تو را حاجتْ‌ناروا باز نمى‌گردانَد».