حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٧ - ١٠/ ٢٥ قافيه«ن»

١٠/ ٢٤ قافيه «م»

بر انسان، هيچ روزى هراس‌انگيزتر

و سخت‌تر از روز مرگ، نگذشته است‌

امّا روز حشر، از آن هم وحشتناك‌تر است‌

آنگاه كه مردمان در جايگاه حساب، قرار مى‌گيرند.

در آن روز، بسى ستمگر، ذليل مى‌شوند

و بسى مظلوم، خود را براى انتقامگيرى آماده مى‌كنند.

چه بسيار كسانى كه در دنيا كوچك شمرده مى‌شدند

ولى آن روز، در جايگاه شريفان و بزرگان، جاى مى‌گيرند.

عفو خداوند، گسترده‌تر از هر چيز است‌

خداوند بلندمرتبه‌اى كه آفريدگار آدميان است.

١٠/ ٢٥ قافيه «ن»

خداوندى كه جز او براى ما خدايى نيست‌

بر آفريدگان خود، مهربان و داراى احسان‌هاى فراوان است.

يكتايش مى‌شمارم، با اخلاص و ستايش‌

و سپاس قلبى و زبانى.

اكنون از درگاه او مى‌خواهم كه از من راضى باشد

زيرا در رسيدن به آرزوهاى باطلم، بر خود، ستم كرده‌ام.

زندگانى خود را تباه كردم و آن را نگاه نداشتم‌

و به بطالت و سستى گراييدم.

از گناه و نادانى‌ام و نيز از زياده‌روى‌

و لجام‌گسيختگى‌ام، به سوى او باز مى‌گردم و توبه مى‌كنم.