حديث تحف العقول مى‌فرمايد كه بدكارى و گنهكارى (فُجور) فرد مسلمان، نبايد مانع از نيكوكارى و احسان ديگر مسلمانان به او شود كه چه‌بسا نيكى به او، موجب توبه او شود؛ ولى حديث المناقب و المثالب، ناظر به اين است كه شخص ناسپاس، چون قدرْ ناشناس است، موجب تباهى نيكى و احسان مى‌شود. پس نيكى كردن به وى حاصلى ندارد. به سخن ديگر، فرق است ميان نيكى كردن به فاجر (كه مرتكب كار ناشايست مى‌شود) و ناسپاس (كه قدرِ احسان را نمى‌داند و ناسپاسى مى‌نمايد)».

٥/ ٢٦ آداب عيد غدير

٦٠٣. مصباح المتهجّد به سندش، از امام حسين عليه السلام: در يكى از سال‌هاى خلافت اميرمؤمنان، جمعه و عيد غدير، يكى شدند. امام عليه السلام پنج ساعت از روزْ گذشته به منبر رفت و به حمد و ثناى الهى پرداخت، حمدى كه مانند آن شنيده نشده بود و ثنايى كه كسى براى خدا نگفته بود. آنچه از آن محفوظ مانده، اين است: «ستايش، خدايى را كه حمد را آفريد، بى‌آن كه به حمد كنندگانش نيازى داشته باشد ... و هر كس به يارى برادرش بياغازد [پيش از آن كه او بخواهد] و به رغبت با او نيكى كند، پاداشى مانند پاداش روزه دارنده اين روز و شب‌زنده‌دارِ شبش دارد و هر كس، مؤمنى را در غروب اين روز افطار دهد، گويى كه ده‌ها فِئام را افطار داده است» و با دستش تا ده شِمُرد.

مردى برخاست و گفت: اى اميرمؤمنان! فئام چيست؟

فرمود: «صد هزار پيامبر و صدّيق (انسان راستين) و شهيد (گواه). پس چه‌

گمان مى‌بَرى به كسى كه كفالت چندين نفر از مردان و زنانِ مسلمان را عهده‌دار شده است، و من از سوى خداى متعال، ضامنم كه از كفر و فقر، در امان باشد و اگر در آن شب و روز، و يا شب و روزى مانند آن بميرد و گناه كبيره‌اى نكرده باشد، پاداشش به عهده خداى متعال است و هر كس براى برادرانش قرض بگيرد و به آنان كمك كند؟ من از سوى خدا ضامنم كه اگر باقى بمانَد، بدهى‌اش را بپردازد و اگر قبضِ روحش كند، خداوند، خود به عهده بگيرد.

چون همديگر را ديديد، دست بدهيد و سلام كنيد و نعمتِ امروز را به هم تبريك بگوييد و بايد حاضر به غايب و نيز به حاضرِ دور از من برساند، و توانگر به ديدن فقير برود و نيرومند به ديدن ناتوان؛ چرا كه پيامبر صلى الله عليه و آله چنين فرمانم داد».

سپس امام كه خدا بر او و خاندانش درود فرستد خطبه جمعه را آغاز كرد و نماز جمعه‌اش را نماز عيد قرار داد و با فرزندان و پيروانش به منزل امام حسن عليه السلام رفت كه براى او طعامى آماده كرده بود، و توانگر و فقيرِ آنان، با دريافت هديه‌هاى او به سوى خانواده‌شان باز گشتند.