حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٩ - ٧/ ١٤ ذكر بيمناك

٧/ ١٢ غنيمت شمردن عمر

٧٠٣. إرشاد القلوب‌ از امام حسين عليه السلام: اى زاده آدم! تو همين روزهايى. هر روزى كه برود، بخشى از تو مى‌رود.

٧/ ١٣ عذرخواهىِ خدا از فقيران‌

٧٠٤. الفردوس‌ از امام حسين عليه السلام، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: پيش فقيران براى خود، ذخيره‌اى بيندوزيد كه آنان، دولتى دارند. روز قيامت كه مى‌شود، مُنادى ندا مى‌دهد كه: «به سوى فقيران حركت كنيد»، كه خداوند، وساطت آنها را مى‌پذيرد، همان گونه كه در دنيا، يكى از شما عذرخواهى برادرش را مى‌پذيرد.

٧/ ١٤ ذكر بيمناك‌

٧٠٥. الإرشاد در يادكرد خروج امام حسين عليه السلام از مدينه به سوى مكّه: امام حسين عليه السلام به سوى مكّه حركت كرد، در حالى كه قرائت مى‌نمود: « «پس، از آن [شهر]، بيمناك و مراقب، خارج شد و گفت: پروردگارِ من! مرا از گروه ستمكاران برهان»»[١] ....

چون امام حسين عليه السلام به مكّه در آمد، شب جمعه بود و سه روز از شعبان گذشته بود. وارد آن شد و قرائت كرد: « «و چون رو به سوى مَديَن كرد، گفت: شايد

پروردگارم مرا به راه راست، هدايت كند»»[٢].

سپس در مكّه فرود آمد و اهل آنجا به خانه‌اش رفت و آمد مى‌كردند.

[١] اين آيه، اشاره به حالت موسى عليه السلام به هنگام خروج از مصر است.

[٢] اين آيه، اشاره است به جريان ورود موسى عليه السلام به مَديَن، محلّ زندگى شعيب عليه السلام.