حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٧ - ٧/ ١١ ثواب زيارت قبور اهل بيت

٧/ ١١ ثواب زيارت قبور اهل بيت‌

٧٠٠. تهذيب الأحكام‌ به نقل از على بن شعيب، از امام صادق عليه السلام: روزى امام حسين عليه السلام در دامن پيامبر خدا نشسته بود. سرش را به سوى ايشان كرد و گفت: اى پدر!

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بله، پسركم!».

گفت: براى كسى كه پس از وفات شما به زيارتتان بيايد، بى‌آن كه قصد چيز ديگرى داشته باشد، چه چيزى (پاداشى) هست؟

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «پسركم! هر كس پس از وفاتم به قصد زيارت من، نه كار ديگرى، نزد من بيايد، برايش بهشت است».

٧٠١. الكافى‌ به نقل از ابو شهاب: امام حسين عليه السلام به پيامبر خدا گفت: اى پدر! چه چيزى است براى كسى كه تو را زيارت كند؟

پيامبر خدا فرمود: «پسر عزيزم! هر كس مرا زنده يا مرده، زيارت كند، يا پدرت را، يا برادرت و يا خودت را زيارت كند، بر من است كه او را روز قيامت، ديدار كنم و از گناهانش بِرَهانم».

٧٠٢. الأمالى، طوسى‌ به نقل از محمّد بن مسلم، از امام صادق عليه السلام: امام حسين عليه السلام نزد پروردگارش است و به لشكرگاه خويش و آنان كه با او شهيد شدند، مى‌نگرد، و نيز به زائران خود كه به حال و نام و پدران و درجات و منزلتشان نزد خداوند عز و جل آگاه‌تر از هر يك از شما به فرزندِ خويش است. بى‌گمان، امام، هر كه را بر او مى‌گريد، مى‌بيند و برايش آمرزش مى‌طلبد و از پدرانش مى‌خواهد كه براى آن شخص، آمرزش بطلبند و مى‌فرمايد: «اگر زائر من، مى‌دانست كه خدا چه چيزهايى برايش آماده كرده است، شادى‌اش از بى‌تابى‌اش بيشتر مى‌شد» و بى‌ترديد، زائر او پاك از گناه، باز مى‌گردد.