حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣٣ - ٥/ ١٣ شريكان هديه

٥/ ١٠ برحذر داشتن از آنچه موجب عذرخواهى مى‌شود

٥٨٠. تحف العقول‌ از امام حسين عليه السلام: از آنچه موجب عذرخواهى مى‌شود، بپرهيز كه مؤمن، نه بد مى‌كند و نه عذر مى‌خواهد و منافق، هر روز بد مى‌كند و عذر مى‌آورد.

٥/ ١١ پذيرش عذر

٥٨١. نظم دُرَر السِّمطَين‌ از امام حسين عليه السلام: اگر مردى در اين گوش راستم دشنامم دهد و در گوش ديگرم از من عذر بخواهد، از او مى‌پذيرم؛ زيرا اميرمؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام برايم گفت كه شنيده است جدّم پيامبر خدا مى‌فرمايد: «به حوض [كوثر] درنمى‌آيد آن كه عذر را نپذيرد؛ عذرآورنده، مُحق باشد يا مقصّر».

٥/ ١٢ عذر بدتر از گناه‌

٥٨٢. نزهة الناظر: نزد امام حسين عليه السلام عذرتراشى عبد اللّه بن عمرو بن عاص را از حضورش در جنگ صفّين، ذكر كردند. امام حسين عليه السلام فرمود: «بسى گناه كه از عذرش نيكوتر است».[١]

ر. ك: ص ١٧١ (فرمان‌بُردارى از آفريده، با نافرمانى از آفريدگار).

٥/ ١٣ شريكان هديه‌

٥٨٣. المطالب العالية از امام حسين عليه السلام، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اگر براى كسى كه با عدّه‌اى‌

نشسته بود، هديه‌اى آوردند، همنشينانش در آن هديه، شريك اويند.[٢]

[١] در فارسى، مَثَل« عذر بدتر از گناه» به همين معناست.

[٢] ظاهرا اين، حكمى اخلاقى و درباره هديه‌هاى خوراكى و قابل قسمت است.