حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٣ - فصل سوم حكمت هاى جامع علوى

فصل سوم: حكمت‌هاى جامع علوى‌

٦٧٧. الخصال‌ به سندش، از امام حسين، از امام على عليهما السلام: خداوند تبارك و تعالى چهار چيز را در چهار چيز، پنهان كرده است: رضايتش را در اطاعت، پنهان كرده است. پس هيچ يك از طاعت‌هاى او را خُرد مشمار كه چه‌بسا همان، با رضايت خدا همراه باشد و تو ندانى، نارضايتى‌اش را در معصيتش پنهان كرده است. پس هيچ يك از معصيت‌هاى او را كوچك مشمار كه چه‌بسا نارضايى‌اش با معصيتى همراه شود و تو ندانى. اجابتش را در دعا پنهان كرده است. پس هيچ دعايى را كوچك مشمار كه چه‌بسا با اجابتش قرين شود و تو ندانى. ولى خود را ميان بندگانش پنهان كرده است. پس هيچ يك از بندگان خدا را كوچك مشمار كه چه‌بسا او ولى خدا باشد و تو ندانى.

٦٧٨. الكافى‌ از ابو حمزه ثُمالى، از امام باقر عليه السلام: چون وفات [پدرم‌] على بن الحسين عليه السلام فرا رسيد، مرا به سينه‌اش چسبانْد و فرمود: «اى پسر عزيزم! تو را به چيزى سفارش مى‌كنم كه پدرم هنگام در رسيدن وفاتش به من سفارش كرد و او هم گفت كه پدرش به او سفارش كرده است. فرمود:" اى پسر عزيزم! مبادا به كسى كه ياورى در برابر تو جز خداوند ندارد، ستم كنى"».