حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٩ - ٩/ ٦ دنيا، زندان مؤمن

٩/ ٥ پرهيز دادن از دنيا

٦٤٥. مستدرك الوسائل: امام حسين عليه السلام به خانه يكى از مُهلّبيان‌[١] گذر كرد و فرمود: «گِل را برداشت و دين را گذاشت».

٦٤٦. تنبيه الخواطر: مردى به امام حسين عليه السلام گفت: خانه‌اى ساخته‌ام كه دوست دارم به آن، درآيى و خدا را بخوانى.

امام عليه السلام به آن درآمد و بدان نگريست و سپس فرمود: «خانه خود را ويران و خانه غيرِ خود را آباد كردى. آن كه در زمين بود (شيطان)، تو را فريفت و آن كه در آسمان بود (خدا)، از تو متنفّر شد».

٩/ ٦ دنيا، زندان مؤمن‌

٦٤٧. معانى الأخبار از امام حسين عليه السلام: پدرم از پيامبر خدا نقل كرد كه دنيا، زندانِ‌

مؤمن و بهشتِ كافر است و مرگ، پل ايشان به بهشتشان و پل آنان به دوزخشان است.

[١] مهلّب، اسم فاعل است از ريشه« هلب» به معناى« هجو كردن». نام مهلّب بن ابى صُفره أَزْدى عِتكى، امير شه‌سوار و شاعر را از آن گرفته‌اند. وى، پدر مهالبه است كه خاندانى امير و محدّث بوده‌اند.