حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٧ - ح گوناگون

د توجّه به مكارم اخلاقى‌

در دو قطعه از اشعار، توصيه‌ها و سفارش‌هاى كلّى اخلاقى است (١٩ و ٢٠) و چند قطعه به نكوهش حرص و آز (١٦)، زراندوزى (١٦) و دست دراز كردن در نزد ديگران (١٣) اختصاص دارد و در يك قطعه، از جود، ستايش شده است (٦).

ه مدايح‌

امام عليه السلام در قطعه شعرى، پدر بزرگوار خويش را مى‌ستايد (٤)، در يك قطعه، مفاخر خاندان خود را بيان مى‌كند (٣) و در چند قطعه، رباب و سكينه (٥) برادرش حسن (٩) برادرش عبّاس (٨) و حرّ بن يزيد رياحى (٧) را مى‌ستايد.

و نكوهش دشمنان‌

امام عليه السلام در يك قطعه، در روز عاشورا دشمنان خود را نكوهش كرده (٢١) و در يك قطعه ديگر، يزيد را نكوهش مى‌كند (٢٢).

ز رجز

امام حسين عليه السلام در چهار قطعه از اشعار منسوب به ايشان، مفاخر و فضايل خويش را بازگو كرده و از شايسته‌تر بودن خود براى خلافت، سخن گفته است (١٠، ١٨، ٢١ و ٢٣). همچنين در رجَزى در روز عاشورا به معرّفى نَسَب و آيين خود، پرداخته است (٢٩).

ح گوناگون‌

در لا به لاى اشعار امام حسين عليه السلام، مضمون‌هاى گوناگون و مختلف ديگرى نيز به چشم مى‌خورند مانند: بيان تنهايى خويش (٢٧)، خداحافظى با سكينه در روز عاشورا (٣٠)، فراز و فرود دنيا (١٦)، پاسخ به اعرابى (٢٦) و پاسخ به عمرو بن عاص (٢٦).