حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٩ - ٤/ ١ برآوردن حاجت ها

فصل چهارم: اعمال نيكو

٤/ ١ برآوردن حاجت‌ها

٥٣١. نثر الدرّ از امام حسين عليه السلام (در يكى از خطبه‌هايش): بدانيد كه نيازهاى مردم به شما از نعمت‌هاى خدا بر شماست. از آنها ملول نشويد كه گرفتار مى‌شويد.

٥٣٢. الدُرّ المنثور از امام باقر، از امام زين العابدين، از امام حسين عليهم السلام: پيامبر خدا فرمود: «هيچ بنده‌اى نيست كه رفتن به دنبال حاجت برادر مسلمانش را وا نهد، خواه آن حاجت برآورده شود يا نشود، مگر آن كه گرفتارِ كمك به كسى مى‌شود كه [آن كمك‌] برايش گناه دارد و پاداشى نمى‌بَرَد».

٥٣٣. قضاء حقوق المؤمنين‌ از ابن مهران: نزد مولايم حسين عليه السلام نشسته بودم كه مردى پيش ايشان آمد و گفت: اى فرزند پيامبر خدا! فلانى از من بستانكار است و مى‌خواهد مرا به زندان بيندازد.

فرمود: «به خدا سوگند، مالى كه با آن بدهى تو را بپردازم، ندارم».

مرد گفت: پس با بستانكار من، گفتگو كن.

فرمود: «من با او آشنا نيستم؛ اما از پدرم اميرمؤمنان كه درودهاى خدا بر او باد شنيدم كه مى‌فرمود: پيامبر خدا فرمود:" هر كس در پىِ حاجت برادر مؤمنش بكوشد، مانند آن است كه خدا را نُه هزار سال عبادت كرده است كه روزهايش روزه گرفته و شب‌ها را زنده داشته باشد"».