حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٩ - ٨/ ٢٤ در درازى آرزوها

٨/ ٢٣ در فضيلت خاندانش و شايسته‌تر بودنش براى خلافت‌

پدرم، على و جدّم، خاتمِ پيامبران است‌

آنان كه قبل از ما براى ابلاغ دين خدا، مورد رضايت خداوند بودند.

خدا مى‌داند و قرآن نيز مى‌گويد

آن كسى كه در برابر من قرار گرفته است (يزيد)، حقّ حاكميتى بر من ندارد.

به چنين كسى اميد نمى‌رود كه ملامت كننده نباشد

و در گفتار و عمل، منحرف نگردد.

در نهان، بيمناك و هراسناك نيست‌

و از لغزش و سقوط، حذر نمى‌كند.

واى بر جان من از كسى كه بر آن رحم نمى‌كند!

آيا براى او در كتاب خدا مَثَلى وجود ندارد؟

آيا در سخنان مردم، براى او عبرت‌هايى نيست‌

از سرنوشت قوم عمالِقه تجاوزگر و ستمگران پيشين [در شام‌]؟

اى كه اخلاقش به انحطاط كشيده! [بدان كه‌]

من، وارث پيامبر صلى الله عليه و آله و او هم وارث پيامبران الهى است.

آيا تو با آن كه نامناسب ديده مى‌شوى، از اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله به او شايسته‌ترى‌

در حالى كه در دين خدا كاستى‌اى وجود ندارد؟!

٨/ ٢٤ در درازى آرزوها

اى كسى كه به دنيايش مشغول شده است‌

و آرزوهاى درازش، او را فريفته است!

بدان كه مرگ، ناگهان فرا مى‌رسد

و قبر انسان، صندوق اعمال اوست.