حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٣ - ٧/ ٢ عمل، به نيت است

باب هفتم: حكمت‌هاى گوناگون‌

٧/ ١ عَرضه شدن اعمال بر خدا

٦٨٨. عيون أخبار الرضا عليه السلام‌ به سندش، از امام حسين عليه السلام: هيچ بامدادى نيست كه اعمال اين امّت، بر خداى متعال عرضه نشود.

٧/ ٢ عمل، به نيّت است‌

٦٨٩. الأمالى، طوسى‌ به سندش، از امام حسين، از امام على عليهما السلام: پيامبر خدا، على عليه السلام را به سَريّه‌اى‌[١] فرستاد و به مسلمانان فرمان داد كه با او در سريّه‌اش ره‌سپار شوند. مردى انصارى به برادرش گفت: بيا با هم در لشكر على به جنگ برويم. شايد كه خادم، چارپا و يا وسيله عيشى به چنگ آوريم.

گفته او به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و فرمود: « [ارزش‌] كارها به انگيزه است و بهره‌

هر كس، چيزى است كه نيّت كرده است. هر كس در پىِ آنچه نزد خداست، به جنگ برود، پاداشش به عهده خداست و هر كس به طمع كالاى دنيا يا در بند كردن [اسيرى‌] به جنگ بيايد، جز آنچه نيّت كرده است، براى او نيست».

[١] سَريّه، جنگى بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله خود در آن حضور نداشت و شمار جنگجويان آن، يك گُردان( چهارصد تن) بود.