دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٧

٩٩١.امام على عليه السلام : زبان، ترازويى است كه نادانى ، آن را سبُك مى كند و خردمندى ، آن را سنگين مى گرداند .

٩٩٢.امام على عليه السلام : نادان، كسى است كه به خيرخواه ، نيرنگ زند .

٩٩٣.امام على عليه السلام : آن كه از دشمنانش طلب خيرخواهى كند ، نادان است .

٩٩٤.امام على عليه السلام : پيروى از نادان ، نشانه نادانى است .

٩٩٥.امام على عليه السلام : پيروى از نادان و بسيارىِ كارهاى بيهوده، بر نادانى ، دلالت دارد .

٩٩٦.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: دليل اقامه كردن بر نادان، آسان است ؛ امّا اعتراف نادان بدان ، سخت است .

٩٩٧.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: همان چيزى كه مست را از حس كردن خار فرو رفته در دستش باز مى دارد ، نادان را از اين كه درد حماقت را در جان خود احساس كند ، باز مى دارد .

٩٩٨.امام على عليه السلام : دشمنى با مردمان ، خصلت نادانان است .

٩٩٩.امام على عليه السلام : نادان، كوتاهى خود را در نمى يابد و سخن خيرخواهش را نمى پذيرد .