دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧

٨٧١.امام على عليه السلام : كار نادان ، همراه با دشوارى ، و دانش او ، گم راهى است .

٨٧٢.امام على عليه السلام : بدبخت ترينِ مردمان ، نادان است .

٨٧٣.امام على عليه السلام : نادان ، مرده اى در ميان زندگان است .

٨٧٤.امام على عليه السلام : نادان، كوچك است ، گرچه پير باشد، و دانشمند، بزرگ است، گرچه خردسال باشد .

٨٧٥.امام على عليه السلام : نادانى، سنگى است كه از آن ، آب نمى جوشد ، و درختى است كه چوبش سبز نمى گردد و زمينى است كه در آن ، سبزه نمى رويد .

٨٧٦.امام على عليه السلام : نادان، در هر حالتى ، در زيان است .

٨٧٧.امام على عليه السلام : هر نادانى، فتنه زده است .

٨٧٨.امام على عليه السلام : نادان، سرگردان است .

٨٧٩.امام على عليه السلام : سيطره يافتن نادان ، عيب هايش را آشكار مى كند .

٨٨٠.امام على عليه السلام : نعمت در دست نادان ، مانند گلزارى در زباله دان است .

٨٨١.امام على عليه السلام : هر چه نعمت ها در دست نادانْ نيكوتر باشند، بر زشتى او [ بيشتر ]مى افزايند .