دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧٧
حديث
١٣١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مردم در دنيا به قدر منزلت خود در بهشت مى دانند .
١٣١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانش بياموزيد كه آموختن آن ، نيكى است و مباحثه آن ، تسبيح و جستجوى آن ، جهاد و آموزشش به كسى كه آن را نمى داند ، صدقه و بذل آن به اهلش ، مايه نزديكى به خداست؛ چرا كه دانش ، نشان دهنده حلال و حرام و جوينده اش را به بهشت ، راهبر است و در وحشت ، مونس و در تنهايى ،همراه و در خوشى و ناخوشى، راهنما و سلاحى عليه دشمنان و زيورى براى همدلان است . خداوند ، كسانى را با آن بر مى افرازد و پيشوايان خير و نيكى قرارشان مى دهد كه به ايشان اقتدا مى كنند و به اعمالشان مى نگرند و از آثارشان اقتباس مى شود و فرشتگان به دوستى آنها رغبت مى ورزند و با بال هايشان آنها را در نماز ، لمس مى كنند و هر چيزى ، حتّى ماهيان و جانواران درياها و درندگان و چارپايان خشكى ، براى آنها آمرزش مى طلبند؛ چرا كه دانش ، حيات دل ها ، روشنايى ديدگان از نابينايى و توانايى پيكرها از ناتوانى است . خدا ، حاملان دانش را به جايگاه هاى برگزيدگان مى رسانَد و مجالس نيكان را در دنيا و آخرت ارزانى شان مى گردانَد . با دانش ، خداوند اطاعت و پرستيده مى شود و با دانش ، خدا شناخته و يگانه دانسته مى شود و با دانش ، پيوند ميان خويشاوندان انجام و حلال و حرام شناخته مى شود و دانش ، پيشواى عمل است و عمل ، پيرو آن . خدا آن را به نيك بختان الهام مى كند و تيره بختان را از آن ، محروم مى دارد .
١٣١٤.امام على عليه السلام : دانش ،افتاده را برمى كشد و تركش ، بلند مرتبه را پست مى سازد .