دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٠٠

مى افزايد ، چنان كه قرآن كريم مى فرمايد : «وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْءَانِ مَا هُوَ شِفَآءٌ وَ رَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَ لاَ يَزِيدُ الظَّــلِمِينَ إِلاَّ خَسَارًا . [١] و از قرآن آنچه براى مؤمنان شفابخش و رحمت است ، فرو مى فرستيم و ستمكاران را جز زيان نمى افزايد» . اين گونه قاريان ، نه تنها مشمول رحمت حق نيستند ، بلكه مورد لعنت قرآن نيز قرار مى گيرند : رُبَّ تالٍ لِلقُرآنِ وَالقُرآنُ يَلعَنُهُ . [٢] بسى تلاوتگر قرآن است كه قرآن ، او را لعنت مى كند . ساير داروهاى معرفت نيز توضيحاتى دارند كه شرح آن را به فرصتى ديگر ، موكول مى كنيم .

٤ . داروهاى اصلى معرفت

آنچه به عنوان داروى معرفت در اين فصل بيان شد ، در واقع به دو عنوان باز مى گردد : يكى قرآن ـ كه مى توان اصطلاح «داروى تشريعى» را درباره اش به كار برد ـ ، و ديگرى بلا ـ كه «داروى تكوينى» است ـ . به سخن ديگر ، خداوند متعال ، براى درمان بيمارانى كه به بيمارى حجاب هاى معرفت گرفتار شده اند ، دو دارو در نظام آفرينش قرار داده است : يكى تعاليم انبياى الهى و ديگرى حوادث تلخ و عبرت انگيز طبيعى .