١٦٣٦.امام على عليه السلام : حكيمان ، در روزگار كهن چنين مى گفتند : سزاوار است كه آمد و شد به درها و خانه ها از اين ده صورت بيرون نباشد : نخست : خانه خداى عز و جل است براى انجام دادن مناسك و برپا داشتن حقّ آن و اداى فريضه اش ؛ دوم : بارگاه پادشاهانى كه فرمانبرى از آنها به فرمانبرى خداى عز و جلپيوسته و حقّشان واجب و نفعشان ، بزرگ و زيانشان ، سخت است ؛ سوم : خانه هاى دانشمندانى كه دانش دين و دنيا از ايشان استفاده مى شود ؛ چهارم : خانه هاى سخاوتمندان و كريمانى كه دارايى هاى خويش را براى ستايش و به اميد آخرت ، انفاق مى كنند ؛ پنجم : خانه هاى جاهلانى كه در حوادث روزگار به آنها نياز مى شود و در حاجت ها به ايشان روى آورده مى شود ؛ ششم : خانه هاى بزرگانى كه در جستجوى بخشش و عطايا و برآوردن حاجت ها به ايشان نزديك مى شوند ؛ هفتم : خانه هاى كسانى كه اميد بهره اى از نظر و مشورت ايشان هست و دورانديشى و آماده سازى براى برآوردن نيازها را تقويت مى كند ؛ هشتم : خانه هاى برادران براى صله رَحِم واجب و اداى حقوق لازم آنان ؛ نهم : خانه هاى دشمنانى كه با مدارا ، غائله آنها مى خوابد و با چاره جويى و مدارا و لطف و ديدار ، دشمنى شان مى رود ؛ دهم : خانه هاى كسانى كه آمد و شد با آنها ، سودمند است و از آنان ، ادب نيكو فرا گرفته مى شود و گفتگوى با آنها مايه انس است .