١٤٥٨.امام على عليه السلام : همراهى دانشمند و پيروى او ، آيينى است كه خدا بدان عبادت مى شود و فرمانبردارى از او ، موجب به دست آوردن نيكى ها و نابود كردن زشتى هاست و اندوخته اى براى مؤمنان .

١٤٥٩.امام على عليه السلام : دوستى دانش ، آيينى است كه [خدا ]بدان عبادت مى شود و آدمى به وسيله آن در زندگى طاعت را و پس از مرگش نام نيك را به دست مى آورد .

١٤٦٠.امام على عليه السلام : دانش دوستى و بردبارى نيكو و ملازمت ثواب ، [١] از فضيلت هاى خردمندان است .

١٤٦١.امام على عليه السلام : دانش ، روشنى بخش انديشه است .

١٤٦٢.امام على عليه السلام : دانش ، روشنايى مى بخشد و حكمت ، ره مى نمايد .

١٤٦٣.امام على عليه السلام : دانش از به حيرت افتادن مى رهانَد .

١٤٦٤.امام على عليه السلام : دانش ، تو را مى رهانَد و نادانى ، پستت مى كند .

١٤٦٥.امام على عليه السلام : تو به حق دانا باش و بدان عمل كن ، خداى سبحان ، تو را مى رهانَد .

١٤٦٦.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: دانايى ، توانايى است . هر كس آن را بيابد ، بدان پيروز مى شود و هر كس آن را نيابد ، مغلوب مى گردد .

[١] در برخى نسخه هاى متن روايت ، «صواب» آمده است ، ولى ظاهراً همان «ثواب» درست باشد ؛ زيرا خردمند ، مى فهمد چه كارى كند و چون نيّت خير دارد ، از پاداش الهى جدا نمى گردد .(م)