١٦٤٣.امام على عليه السلام : اى مردم! خداى سبحان در زمين ، حجّتى محكم تر از پيامبرمان محمّد صلى الله عليه و آله و حكمتى رساتر از كتابش قرآن عظيم ندارد .

١٦٤٤.جامع الأخبار : مردى دانشمند از صوفيان ، چهل سخن نگاشت . سپس از آن ، ميان چهار سخنى را كه امير مؤمنان على عليه السلام فرموده بود ، برگزيد و باقى را در دريا ريخت . آن چهار سخن چنين اند : «خدا را به اندازه نيازت به او فرمان بر ؛ و به اندازه طاقتت بر كيفرش سرپيچى كن ؛ و براى دنيايت به اندازه ماندنت در آن كار كن ؛ و براى آخرت نيز به اندازه بقايت در آن كار كن» .

١٦٤٥.المناقب ، ابن شهرآشوب : خضر و على عليهماالسلام گرد هم آمدند . على عليه السلام به او فرمود : «سخن حكيمانه اى بگو» . خضر عليه السلام گفت : چه نيكوست تواضع توانگران در برابر مستمندان به جهت نزديكى به خدا . امير مؤمنان نيز فرمود : «نيكوتر از آن ، غرور مستمندان بر توانگران است از روى اتّكا به خداوند» . خضر عليه السلام نيز گفت : اين سخن را بايد با طلا نوشت .