١٧١٤.امام على عليه السلام : نور وحى و رسالت را مى ديدم و بوى نبوّت به مشامم مى رسيد و صداى ناله شيطان را هنگام فرود آمدن وحى مى شنيدم . از پيامبر خدا پرسيدم : اين ناله چيست؟ فرمود : «اين ، شيطان است كه از عبادت خود ، نااميد شده است . تو آنچه را من مى شنوم ، مى شنوى و آنچه را مى بينم ، مى بينى؛ جز آن كه تو پيامبر نيستى ، ولى وزيرى و بر نيكى هستى» .

١٧١٥.امام زين العابدين عليه السلام : آگاه باشيد كه بنده ، چهار چشم دارد : دو چشم كه امر دين و دنيايش را با آنها مى بيند و دو چشم كه كار آخرتش را با آنها مى نگرد . پس هنگامى كه خدا خير بنده اى را مى خواهد ، دو چشم دلش را مى گشايد ، تا با آنها امور نهان آخرت را بنگرد و اگر جز اين بخواهد ، دل را به همان حال خود ، وا مى گذارد .

١٧١٦.امام صادق عليه السلام : هيچ دلى نيست ، جز آن كه دو گوش دارد : بر يكى از آنها فرشته اى راهنما و بر ديگرى شيطانى فتنه گر ايستاده است. اين ، فرمان مى دهد و آن ، باز مى دارد . شيطان ، به سرپيچى فرمان مى دهد و فرشته ، باز مى دارد . اين ، همان كلام خداوند است : «از راست و چپ نشسته اند . [ آدمى ]هيچ سخنى را بر زبان نمى آورد، مگر اين كه مراقبى آماده نزد او حاضر است» .