دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢٩
ز ـ روگردانى
قرآن
«گذشت ، پيشه كن و به [ كار] پسنديده فرمان بده و از نادان، رُخ برتاب» .
حديث
١١٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكيم ترين انسان ، كسى است كه از مردمِ نادان بگريزد .
١١٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مردمان ، دو گروه اند : مؤمن و نادان . مؤمن را ميازار و با نادان، همنشينى مكن .
١١٥٧.امام على عليه السلام : ناسپاسى كردن نعمت، پستى است و همنشينى با نادان، ناخجستگى .
١١٥٨.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: نزديكى به نادان و همسايگى با او، تو را از شرّش ايمن نمى دارد ؛ زيرا هر چه به آتشْ نزديك تر باشى ، خطر سوختن برايت بيشتر است .
١١٥٩.امام على عليه السلام : با كسى كه از خرد ، بى بهره است ، مصاحبت مكن و كسى را كه بى ريشه است، يار خود مگير؛ زيرا آن كه خردمند نيست، از جايى كه گمان مى كند به تو سود مى رساند، به تو زيان خواهد زد و آن كه بى ريشه است، به هر كه به او خوبى كند، بدى روا مى دارد .
١١٦٠.امام على عليه السلام : درباره كسى كه از خرد ، بى بهره است، خيرخواهى مكن و به كسى كه بى ريشه است، اعتماد منما ؛ زيرا آن كه خرد ندارد، از جايى كه گمان مى كند خيرخواهى مى كند ، ضرر مى زند ، و كسى كه بى ريشه است، به جاى درست كردن ، ويران مى سازد .