دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٥١
١٩٥٤.امام على عليه السلام : خودپسندى مرد ، يكى از حسودان خرد اوست .
١٩٥٥.امام على عليه السلام ـ در سفارش نامه اش به مالك اشتر نخعى ـ: مبادا كه از خودت خوشت بيايد و به آنچه موجب اعجاب تو از آن مى گردد ، اعتماد كنى و شيفته ستايش خود گردى ؛ چرا كه اين ، از محكم ترين فرصت هاى شيطان است ، تا آثار نيكى نيكوكاران را نابود كند .
١٩٥٦.امام صادق عليه السلام : هركس از خودش خوشش آمد ، هلاك شد و هركس از رأيش خوشش آمد ، هلاك گشت . عيسى بن مريم عليه السلام فرمود : «بيماران را مداوا كردم و به اذن خداوند ، آنها را شفا دادم و نابينا و مبتلا به پيسى را به اذن خدا ، درمان كردم و با اذن خدا ، حتى مردگان را هم علاج كرده ، زنده كردم؛ امّا به معالجه احمق پرداختم ، ولى نتوانستم وى را اصلاح كنم» . گفته شد : اى روح خدا ! احمق كيست؟ فرمود : «خودرأى و خودپسند ، آن كه همه برترى ها را براى خود ، و نه بر خود مى پندارد ، و همه حقوق را براى خود مى داند و مى پندارد هيچ حقّى بر عهده او نيست . اين ، همان احمقى است كه چاره اى براى درمانش نيست» .
١٩٥٧.امام على عليه السلام : خودپسندى ، مايه هلاك و شكيبايى ، مايه قوام [كار] است .
١ / ١٤
فريب
١٩٥٨.امام على عليه السلام : تباهى خرد ، در فريب خوردن از نيرنگ هاست .