١٩٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : طابع (مهر زننده بر دل ها) به پايه اى از پايه هاى عرش آويخته است . پس هرگاه حرمتى شكسته شد و خطايى جارى گشت و پروردگار سرپيچى شد ، خداوند ، طابع را برمى انگيزد تا بر دل گناهكار ، مُهر بزند . پس از اين ، ديگر چيزى درك نمى كند .

١٩٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كورترين كورى ، گم راهى پس از راهيابى است و بهترين عمل، آن است كه سود برساند ، و بهترين هدايت ، آن است كه پيروى شود ، و بدترين كورى ، كورىِ دل است .

١٩٢٢.امام على عليه السلام : حكمت به دل منافق نمى آيد ، مگر آن كه نيامده مى رود .

١٩٢٣.امام على عليه السلام ـ در يكى از خطبه هايش ـ: اگر در قدرت سترگ و نعمت بزرگ خدا مى انديشيدند ، به راه ، باز مى گشتند و از عذاب آتش مى ترسيدند؛ ولى دل ها بيمار و ديده ها عيبناك است .