دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٥

١٥٥٤.امام صادق عليه السلام ـ در تفسير گفته خداوند متعال : «به هر كس كه خ: آن ، قرآن و فهم است .

١٥٥٥.امام على عليه السلام : حكمت ، يعنى روى گرداندن از سراى ناپايدار و شيفتگى به سراى ماندگار .

١٥٥٦.امام على عليه السلام : ثمره حكمت ، دورى از دنيا[ى نكوهيده] و شيفتگى به سراى بهشتى است .

١٥٥٧.امام على عليه السلام : آغاز حكمت ، ترك لذّت ها و پايان آن ، نفرت از چيزهاى نابودشدنى است .

١٥٥٨.امام صادق عليه السلام ـ درباره گفتار خداى عز و جل : «و هر كه حكمت ي: مقصود ، فرمانبردارى از خدا و شناخت امام است . [١]

١٥٥٩.امام صادق عليه السلام ـ در معناى همين آيه ـ: منظور ، شناخت امام و دورى از گناهان بزرگى است كه بر اثر آنها ، خداوند ، بنده را مستحقّ آتش مى سازد .

١٥٦٠.تفسير العيّاشى ـ به نقل از سليمان بن خالد ـ: از امام صادق عليه السلام درباره گفته خداوند : «و هر كه حكمت يابد ، خيرى فراوان يافته است» پرسيدم . فرمود : «حكمت ، شناخت و فهم دين است . پس هر كس از شما فهم يافت ، او حكيم است» .