١١٠٣.امام على عليه السلام : دنيا پابرجا نمى ماند، مگر بر آنچه خدا (از نعمت ها و آزمايش و پاداش در روز رستاخيز) در آن مقرّر داشته است ، يا بر آنچه او خواسته و تو نمى دانى . پس اگر فهم چيزى از اين امور بر تو مشكل شد ، آن را به حساب نادانى خود بگذار ؛ زيرا تو نخستين بار كه آفريده شدى ، نادان بودى و سپس دانا شدى؛ و چه بسيار چيزهايى كه تو بدانها نادانى و انديشه ات و بينايى ات در آنها سرگردان است و سپس در آنها بينا مى شوى .

١١٠٤.امام على عليه السلام : بدان كه استواران در دانش، كسانى هستند كه اقرار به نادانى در تفسير آنچه پوشيده و در پرده است، آنان را از داخل شدن به درهايى كه جلوى پوشيده ها نصب شده ، بى نياز كرده است . پس خداوند متعال، اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آنچه احاطه به دانش آن ندارند ، ستوده است و انديشه نكردن آنان را در چيزى كه جستجو از كُنه آن ، تكليفشان نيست ، استوارى ناميده است .