دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٩
ج ـ بى خبرى از عيب هاى خويش
١٠٣٦.امام على عليه السلام : براى نادانى آدمى، همين بس كه از عيب هاى خويش بى خبر باشد و در آنچه نمى تواند خود را از آن جدا سازد ، بر مردم طعنه زند .
١٠٣٧.امام على عليه السلام : براى نادانى آدمى، همين بس كه از عيب هاى خود ، بى خبر باشد .
د ـ نشناختن حدّ خويش
١٠٣٨.امام على عليه السلام : آگاه، كسى است كه حدّ خود را بشناسد و براى نادانى، همين بس كه آدمى ، حدّ خود را نشناسد .
١٠٣٩.امام على عليه السلام : آگاه، كسى است كه حدّ خود را بشناسد و نادان، كسى است كه از خويش بى خبر باشد .
١٠٤٠.امام على عليه السلام : خردمند، كسى است كه جايگاه خود را بشناسد و نادان، كسى است كه حدّ خويش را نشناسد .
١٠٤١.امام على عليه السلام : براى نادانى، همين بس كه آدمى ، حدّ خود را نشناسد .
١٠٤٢.امام على عليه السلام ـ در بيان ويژگى هاى مُنشى حاكم ـ: از جايگاه خويش در كارها بى خبر نباشد ؛ زيرا كسى كه حدّ خود را نمى شناسد، از منزلت ديگران بى خبرتر است .
١٠٤٣.امام على عليه السلام : آن كه حدّ خود را نشناسد ، از مرز خود مى گذرد .
ر . ك : ص ٨٣ (نادان ترين مردم ).