دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٩١
٢ / ٥
پناه جستن به خدا
قرآن
«بگو : پناه مى برم به پروردگار مردم ، فرمان رواى مردم ، معبود مردم ، از شرّ وسوسه پنهانكار . آن كس كه در سينه هاى مردم وسوسه مى كند؛ چه از جنّيان و چه مردمان» .
«بگو : پرودگارا ! به تو پناه مى برم از وسوسه هاى شيطان ها ، و پروردگارا ! از اين كه آنها نزد من حاضر شوند ، به تو پناه مى برم» .
«اگر وسوسه اى از شيطان به تو رسد ، به خدا پناه ببر ؛ زيرا كه او شنواىِ داناست» .
«چون قرآن مى خوانى ، از شيطان رانده شده به خدا پناه ببر» .
«پس چون [زن عمران] فرزندش را بزاد ، گفت : پروردگارا ! من دختر زاده ام ـ و خدا به آنچه او زاييد ، داناتر بود ـ و پسر ، همچون دختر نيست ، و من نامش را مريم نهادم و او و فرزندانش را از شيطان رانده شده به پناه تو مى آورم» .
حديث
٢٠٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس روزانه ده بار از شيطان رانده شده به خداوند پناه ببرد ، خداوند ، فرشته اى را بر او مى گمارد تا شيطان ها را از او برانَد .
٢٠٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ابليس ، پوزه اى چون پوزه سگ دارد كه روى دل انسان مى گذارد و شهوت ها و لذّت ها را به يادش مى آورد و آرزوهايى را در دلش مى اندازد و در دلش وسوسه مى كند تا او را در پرورگارش به شك اندازد . پس هرگاه بنده بگويد : «از شيطان رانده شده ، به خداى شنواى دانا پناه مى برم و از اين كه نزد من حضور يابند ، به خدا پناه مى برم . خداوند ، شنوا و داناست» ، پوزه را از دلش برمى دارد .