«چون به ايشان گفته شود : «بياييد به سوى آنچه خدا نازل فرموده و به سوى فرستاده او» ، مى گويند : آنچه پدران خود را بر آن يافته ايم ، ما را بسنده است . آيا هر چند پدران آنها نه چيزى بدانند و نه هدايت شده باشند [باز بايد از آنها پيروى كرد] ؟» .

حديث

١٩٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس در دلش ، دانه خَردَلى از تعصّب باشد ، خداوند ، او را روز قيامت با اعراب جاهلى برانگيزد .

١٩٨٦.امام على عليه السلام : آن كه غرضش باطل باشد ، حق را درنيابد؛ هرچند آشكارتر از خورشيد باشد .

١ / ٢٠

مجادله [١]

١٩٨٧.امام على عليه السلام : هر كس مجادله به باطلش فراوان شود ، كورى اش از حقيقت ، ماندگار شود .

١٩٨٨.امام على عليه السلام : هر كس مجادله اش فراوان شود ، از اشتباه ايمن نمانَد .

١٩٨٩.امام على عليه السلام : زنهار از مجادله ، كه شكّ مى آورد !

١٩٩٠.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: فراوانى مجادله ، شك مى آورد .

[١] همان گونه كه از حديث نخست هم فهميده مى شود ، منظور ، مجادله باطل است ، نه مجادله نيكو كه دستور خداوند است .(م)