٩٣٣.امام على عليه السلام ـ در سخنى خطاب به اهل كوفه ـ: اى گروهى كه تن هايشان حاضر، و خردهايشان غايب و خواست هايشان گوناگون است و فرمان روايانشان بِديشان گرفتار! فرمانده شما ، خدا را اطاعت مى كند؛ ولى شما او را نافرمانى مى كنيد و فرمانده شام، خدا را نافرمانى مى كند؛ ولى اهل شام ، مطيع او هستند .

٩٣٤.امام على عليه السلام : اى جان هاى گوناگون و اى دل هاى پراكنده كه بدن هايشان حاضر و خردهايشان از آنها غايب است ! با مهربانىِ تمام، شما را به طرف حق سوق مى دهم ، و[ لى] شما از آن گريزانيد ، مانند رميدن بُز از غرّش شير .

ز ـ لغزش

٩٣٥.امام على عليه السلام : آن كه جاى پايش را نبيند، خواهد لغزيد .

٩٣٦.امام على عليه السلام : نادانى، پا را مى لغزاند و پشيمانى به جاى مى گذارد .

٩٣٧.امام على عليه السلام : نادانى ، مَركبى چموش است ؛ آن كه بر آن سوار شود، مى لغزد و آن كه با آن همراه شود، گم راه مى گردد .

٩٣٨.امام على عليه السلام : به حقيقت رسيدن نادان، به اندازه لغزش هاى دانشمند [، اندك ]است .