١٧٨٨.امام على عليه السلام : قرآن را فراگيريد كه بهترين سخن است و در آن ، تفقّه (ژرفكاوى) كنيد كه بهار دل هاست و از روشنى آن ، شفا بجوييد كه شفاى سينه هاست .

١٧٨٩.امام على عليه السلام ـ در توصيف پيامبر خدا ـ: چراغى پرتو افشان ، شهابى درخشان و آتش زنه اى نورافشان بود .

١٧٩٠.امام على عليه السلام ـ در توصيف قرآن ـ: بهار دل ها و چشمه هاى دانش است و آن است راه مستقيم . آن است مايه هدايت كسى كه آن را پيشواى خود قرار دهد .

١٧٩١.امام صادق عليه السلام : در كتاب خدا ، نجات از هلاكت و بينايى از كورى و رهنمونى به سوى هدايت است .

١٧٩٢.امام صادق عليه السلام : خداى عز و جل قرآن را بيانگر هر چيزى فرستاد . به خدا سوگند ، از هيچ چيزى كه بنده بدان نياز داشت ، فروگذار نكرد . به خدا سوگند ، بنده اى نمى تواند بگويد : «اگر اين در قرآن آمده بود ...» ، مگر آن كه خدا آن را در قرآن فرو فرستاده است .

١٧٩٣.امام صادق عليه السلام ـ در سفارش امير مؤمنان به يارانش آمده است ـ: «بدانيد كه قرآن ، هدايت شب و روز و روشنايى شب تيره با همه رنج و تنگى اش است» .