١٦٩٢.امام على عليه السلام : مردم ، حرمت ها را مى شكنند و حكيم را خوار مى سازند . در فترت (دوران تهى از پيامبران) زندگى مى كنند و در كفر مى ميرند ... . پس از آن ، طليعه فتنه اى لرزاننده آشكار مى شود و فاجعه اى درهم شكننده پديدار مى گردد و حكمت در آن فرو مى رود .

١٦٩٣.امام على عليه السلام ـ در توصيف مؤمنان عصر قائم عليه السلام ـ: صبح و شام ، جام هاى حكمت مى نوشند .

١٦٩٤.امام صادق عليه السلام : خداوند عز و جل مى فرمايد : «من همه سخنان حكيم را نمى پذيرم . من ، تنها خواست و قصد او را مى پذيرم . پس اگر خواست و قصد او خشنودى من باشد ، همّش را تقديس و تسبيح قرار مى دهم» .