دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤١٣
١٦٦٣.امام على عليه السلام : حكيم ، كسى است كه بدى را با خوبى پاداش دهد .
١٦٦٤.امام على عليه السلام : هر كه خردش را در اختيار گرفت ، حكيم است .
١٦٦٥.امام باقر عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله در يكى از سفرهايش به سوارانى برخورد كرد . گفتند : سلام بر تو ، اى فرستاده خدا! فرمود : «شما چه كسانى هستيد؟». پاسخ دادند : اى فرستاده خدا! از مؤمنان هستيم . فرمود : «حقيقت ايمان شما ، چيست؟». گفتند : خشنودى به قضاى الهى و واگذارى به خدا و تسليم امر خدا بودن . پيامبر خدا فرمود : «حكيمانى دانشمند كه نزديك است از حكمت ، پيامبر باشند . پس اگر راستگو هستيد ، آنچه را در آن سكونت نمى كنيد ، نسازيد و آنچه را نمى خوريد ، گرد نياوريد و از خداوندى كه به سويش باز مى گرديد ، پروا كنيد» .
١٦٦٦.مصباح الشريعة ـ در آنچه به امام صادق عليه السلام نسبت داده است: ويژگى حكيم ، استوارى در آغاز كار و ايستادن در پايان آنهاست . حكيم ، راهنماى خلق خدا به سوى خداوند متعال است .
١٦٦٧.عيسى عليه السلام : به حق برايتان مى گويم : حكيم از نادان عبرت مى گيرد و نادان از هواى خود .
١٦٦٨.لقمان عليه السلام : حكيم ، ده خصلت دارد : پارسايى ، عدل ، فهم ، گذشت ، نيكى ، بيدارى ، خود نگه دارى ، تذكّر ، هشيارى ، نيك خويى و ميانه روى .