١٥٩٧.مُنيَةُ المريد : خداوند متعال در تورات به موسى عليه السلام مى فرمايد : «حكمت را بزرگ دار كه من ، حكمت را در دل كسى نمى نهم ، جز آن كه مى خواهم وى را ببخشايم . پس حكمت بياموز و سپس بدان عمل كن و پس از آن ، به ديگران بياموز تا به كرامت من در دنيا و آخرت نايل شوى» .

١٥٩٨.مصباح الشريعة ـ در آنچه به امام صادق عليه السلام نسبت داده است: حكمت ، نور معرفت ، ميراث تقوا و ثمره راستى است و اگر بگويم : خداوند ، نعمتى بزرگ تر و سودمندتر و والاتر و سترگ تر و گران بهاتر از حكمت به بنده اش نداده است ، بى گمان ، درست گفته ام . خداوند عز و جل مى فرمايد : «به هر كس كه بخواهد ، حكمت مى دهد و هر كه حكمت يابد ، خيرى فراوان يافته است ، و جز خردمندان پند نمى گيرند» . يعنى هيچ كس نمى داند چه چيزى آماده كرده و در حكمت به وديعه نهاده ام ، جز كسى كه براى خود برگزيده و حكمت را به او اختصاص داده ام . وحكمت ، رهايى است و ويژگى حكيم ، استوارى در آغاز كارها و ايستادن در پايان آنهاست و وى ، راهنماى خلق خدا به سوى خداوند متعال است .

ر . ك : ص ٢٦٩ (فضيلت دانش) .