١٥٩٤.امام على عليه السلام : بدانيد كه هيچ چيزى نيست ، جز آن كه دارنده اش به زودى از آن سير مى شود و او را ملول مى گرداند ، جز زندگى ؛ چرا كه در مرگ ، راحتى نمى يابد و اين ، همانند حكمت است كه حيات دل مرده و بينايى چشم نابينا و شنوايى گوش ناشنوا و سيرابى تشنه است ، و در آن ، همه توانگرى و سلامت است .

١٥٩٥.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: خوراك پيكرها ، غذا و خوراك خردها ، حكمت است . پس هرگاه يكى از آن دو خوراك خود را نيابد ، خراب و نابود مى گردد .

١٥٩٦.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: توانگر آن نيست كه دارايى اش اندكْ زمانى نزد او باشد و ديگرى بتواند آن را از وى بگيرد و پس از مرگش نيز براى او نماند ؛ بلكه دارايى حقيقى آن است كه همواره نزد مالكش باشد و نتوان آن را از وى گرفت و پس از مرگش هم براى او خواهد ماند و آن ، همان حكمت است .