١٥٦٧.لقمان عليه السلام ـ در سفارش به پسرش ـ: پسركم! حكمت بياموز تا بزرگ گردى ؛ چرا كه حكمت ، به [سوى] دين ره مى نمايد و بنده را بر آزاد ، برترى مى بخشد و مسكين را بالادستِ توانگر مى نشانَد و كم سن را بر بزرگ سال مقدّم مى كند و مستمند را به مجالس پادشاهان برمى كشد و بر شرف بزرگوار و آقايى بزرگ و احترام توانگر مى افزايد . و چگونه كار دين و معيشت [ انسان] جز از راه حكمت به سامان مى رسد؟ و هرگز خداوند عز و جل كار دنيا و آخرت را جز از راه حكمت ، به سامان نمى آورَد .

١٥٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكمت ، مستمندان را بر جايگاه دانشمندان مى نشانَد .

١٥٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رشك بردن ، تنها در دو جا سزاست : بر مردى كه دارايى خداداده اش را در راه حق ، هزينه كند و بر آن ديگرى كه حكمت خدادادى اش را در داورى و آموزش به كار بَرد .

١٥٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فرد مسلمان ، هديه اى برتر از سخنى حكيمانه ـ كه خداوند ، بدان ، هدايتش را افزون كند يا از نابودى اش برهاند ـ به برادرش نمى دهد .