١٥٣١.امام صادق عليه السلام : خداوند ، هيچ عملى را بى شناخت نمى پذيرد و شناخت ، جز به عمل حاصل نمى شود . پس هر كه شناخت ، شناختش او را به عمل رهنمون گردد و كسى كه عمل نكرد ، شناختى ندارد . بدانيد كه اجزاى ايمان به هم پيوسته اند .

١٥٣٢.امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «از بندگان خدا ، تنها دانايان از: يعنى آن دانايانى كه كردارشان ، گفتارشان را تصديق مى كند و آن كه كردارش ، گفته اش را تصديق نكند ، دانا نيست .

١٥٣٣.مصباح الشريعة ـ در آنچه به امام صادق عليه السلام نسبت داده است: دانشمند حقيقى ، كسى است كه كردار نيك وى و ذكر پاكش ، بيانگر حال او باشد و تقوايش ، تصديقش كند ، نه زبان و مناظره كردن و حمله و ادّعايش .

ر . ك : ص ٣٠٩ (شرط عمل) و ٤٥٥ (عمل)، ج ٣ ص ٣٥١ (عمل) و ٤١١ ( عمل نكردن) و ٤٩٩ (دانشمندان بد) .

٣ / ٤

درستى

١٥٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : و امّا علم ؛ اگر چه انسانْ فقير باشد ، از آن ، توانگرى حاصل مى شود و اگر چه بخيل باشد ، جود ، و اگر چه خوار باشد ، ابُهت ، و اگر چه بيمار باشد ، سلامت ، و اگر چه دور باشد ، نزديكى ، و اگر چه هرزه باشد ، شرم ، و اگر چه پست باشد ، والايى ، و اگر چه حقير باشد ، شرافت و حكمت و منزلت . اينها چيزهايى هستند كه از دانش خردمند برايش به دست مى آيند . پس خوشا به حال آن كه خرد ورزيد و دانست !