١٢٨٨.امام على عليه السلام : در توصيف آنان كه خداوند ، حجّت ها و نشانه هايش را به واسطه ايشان نگاه مى دارد ـ : دانش ، آنان را به نهايت بصيرت رسانده است و به روح يقين رسيده اند . آنچه را نازپروردگان دشوار ديده اند ، به راحتى پذيرفته اند و بدانچه نادانان از آن رميده اند ، انس گرفته اند . با كالبدهايشان با دنيا همراه گشته اند ؛ ولى جان هايشان به جهان برتر آويخته است . اينان ، جانشينان خداوند در زمين و دعوتگران به دينش هستند . وه كه چه مشتاق ديدار آنانم!

١٢٨٩.امام على عليه السلام : دانش ، نقطه اى است . نادانان آن را زياد كردند .

١٢٩٠.تنبيه الخواطر : از امير مؤمنان درباره دانش پرسيدند . فرمود : «چهار كلمه است : خدا را به اندازه نيازت به او بپرستى ؛ او را به اندازه مقاومتت بر آتش سرپيچى كنى ؛ براى دنيايت به اندازه عمرت كار كنى ؛ براى آخرتت به اندازه ماندنت در آن ، تلاش كنى» .

١٢٩١.امام صادق عليه السلام : همه دانش مردم را در چهار چيز يافتم : نخست اين كه پروردگارت را بشناسى ؛ دوم اين كه بدانى با تو چه كرده است ؛ سوم اين كه بدانى چه از تو مى خواهد ؛ و چهارم اين كه بدانى چه چيزى تو را از دينت بيرون مى بَرَد .

١٢٩٢.قصص الأنبياء ـ به نقل از وَهب بن مُنَبّه يمانى ـ: خداوند متعال به آدم وحى كرد : «من ، همه دانش را برايت در چهار عبارت ، گِرد مى آورم : يكى براى خودم؛ يكى براى تو؛ يكى ميان من و تو؛ و يكى هم ميان تو و مردم . آنچه براى من است ، اين كه مرا بپرستى و هيچ چيز را شريك من نكنى؛ و آنچه براى توست اين كه من در برابر عمل تو هنگامى به تو پاداش مى دهم كه بيشترين نياز را به آن دارى ؛ و آنچه ميان من و توست ، اين كه وظيفه تو دعا كردن است و اجابت كردن بر عهده من؛ و آنچه ميان تو و مردم است ، اين كه براى مردم ، همان را بپسندى كه براى خود مى پسندى» .