١٢٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ پيمانى [ كه در جاهليّت براى همكارى در قتل و غارت بوده]، در اسلام [ معتبر ]نيست ، و هر پيمانى كه در جاهليّت [ در امر خير و يارى كردن حق] بود ، اسلام آن را محكم ساخت .

١٢٤١.الأدب المفرد ـ به نقل از عمرو بن شعيب ، از پدرش ، از جدّش ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله در سال فتح مكّه، بر پلكان كعبه نشست . پس خدا را حمد كرد و او را ستايش نمود و فرمود : «هر كه در جاهليّت ، پيمانى [ بر امر خير] داشته، اسلامْ آن را شدّت بخشيده است» .

١٢٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر سهمى كه در جاهليّت تقسيم شده ، به همان صورت ، باقى است ، و هر سهمى كه در دوران اسلام انجام مى شود ، بر طبق دستور اسلام خواهد بود.

١٢٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر خانه و زمينى كه در جاهليّت تقسيم شده ، به همان تقسيم جاهليّت ، باقى است، و هر خانه و زمينى كه اسلام ، آن را درك كرد و [ هنوز ]تقسيم نشده ، به دستور اسلام ، تقسيم مى شود .

١٢٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر ميراثى كه در جاهليّت تقسيم شده ، به همان قسمت ، باقى است و هر ميراثى كه اسلامْ آن را [ قبل از تقسيم] درك كرد ، بر طبق دستور اسلام خواهد بود.

١٢٤٥.المعجم الكبير ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: قَسامه (سوگند گروهى)، مانعى براى مردم ، در جاهليّت بود . و هر كس سوگند صبر [١] ياد مى كرد ، به سبب گناهى كه مرتكب شده بود ، كيفرى از سوى خداوند به او نمايانده مى شد كه از جرئت يافتن بر انجام دادن امور حرام، سر باز زند . از اين رو، از سوگند صبر ، اجتناب كرده، مى ترسيدند . هنگامى كه خداوند ، محمّد صلى الله عليه و آله را مبعوث كرد ، قَسامه را امضا (تأييد) نمود .

[١] سوگند صبر، سوگندى است كه كسى به دروغ وبراى بردن مال كسى، آن را ياد كند و از اين رو، «سوگند صبر» ناميده شده كه صاحب آن با وجود ناراحتى خاطر ، در اقدام به اين كار خلاف ، شكيبايى ورزيده است . (م)