دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٥
و ـ خون آلود كردن كودك
١٢١١.عيون أخبار الرضا عليه السلام ـ به نقل از اسماء ، دختر عُمَيس ، در چگونگى ولادت: وقتى روز هفتمش شد ، پيامبر صلى الله عليه و آله براى او دو قوچ سياه عقيقه كرد و يك ران و يك دينار به قابله داد. آن گاه سرِ او را تراشيد و به اندازه وزنش ، سكه صدقه داد و سرش را با خَلُوق (گياهى خوش بو كننده) شستشو داد و فرمود: «اى اسماء ! خون آلود كردن، كار [ روزگار] جاهليّت است» .
١٢١٢.الكافى ـ به نقل از عاصم كوزى ـ: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه از پدرش نقل مى نمود كه پيامبر خدا براى امام حسن و امام حسين عليهماالسلام دو قوچ عقيقه كرد و به قابله هديه اى داد و روز هفتم تولدشان، سرِ آن دو را تراشيد و به اندازه وزن موهايشان نقره صدقه داد . به امام صادق عليه السلام گفتم : [ برخى] خون مى گيرند و سر كودك را بدان آغشته مى كنند . امام عليه السلام فرمود : «اين ، شرك است» . گفتم : سبحان اللّه ! شرك است ؟ فرمود : «اگر شرك هم نباشد ، به درستى كه رفتارى بوده كه در جاهليّت انجام مى شده و در اسلام از آن نهى شده است» .
ز ـ فال بد زدن
١٢١٣.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابوحسّان ـ: مردى به عايشه گفت كه ابو هريره از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت كرده كه فرمود : ناخجستگى ، در زن است و خانه و مَركب . عايشه به شدّت خشمگين شد، گويى كه نيمه اش به آسمان رفت و نيمه ديگرش در زمين ماند. سپس گفت : به درستى كه مردمان جاهليّت ، به اين امور، فال بد مى زدند .