١١٨٠.امام على عليه السلام : گواهى مى دهم كه جز خداى يگانه، خدايى نيست و گواهى مى دهم كه محمّد صلى الله عليه و آله ، بنده و فرستاده و پسنديده و برگزيده اوست . چيزى به پايه فضلش نمى رسد و فقدانش جبران پذير نيست . شهرها پس از گم راهى و تاريك و نادانى بسيار و بدخويى در معاشرت، به نور او روشن شد ، هنگامى كه مردم، حرام را حلال مى شمردند و خردمند را خوارمى داشتند [ و آن هنگام كه ]بدون پيامبر، زندگى مى كردند وبر كفر مى مردند.

١١٨١.امام على عليه السلام : [خداوند متعال،] محمّد صلى الله عليه و آله را به پيامبرى برانگيخت، در حالى كه شما عربها در بدترين حالت ، زندگى مى كرديد : يكى از شما سگش را مى خورد و فرزندش را مى كشت و ديگران را غارت مى كرد و برمى گشت، در حالى كه ديگران وى را غارت كرده بودند . شما دانه حنظل و خون و كُرك شتران و مردار و خوك مى خورديد . پناهگاهتان ، سنگ هاى خشن و بت هاى گم راه كننده بود و غذاهاى زُمُخت مى خورديد و آب هاى متعفّن مى آشاميديد . خون يكديگر را مى ريختيد ويكديگر را به اسارت مى گرفتيد.

١١٨٢.امام على عليه السلام ـ بخشى از نامه ايشان به يارانش ، پس از كشته شدن م: خداوند ، محمّد صلى الله عليه و آله را هشدار دهنده به جهانيان برانگيخت و امينِ بر كتاب و گواهِ بر اين امّت، قرار داد . شما ـ اى جماعت عرب! ـ در آن روز، بدترين آيين را داشتيد و در بدترين منزل بوديد. اقامتگاه شما ، سرزمين هاى سنگلاخ و در ميان مارهاى كَر و خارهاى مُغيلان بود . آب كثيف مى آشاميديد و غذاى خشن مى خورديد و خون يكديگر را مى ريختيد و فرزندانتان را مى كشتيد و از خويشاوندانتان مى بريديد و اموالتان را به ستم و غصب مى خورديد . راه هايتان ترسناك بود و بُتان در ميان شما بر پا بودند و از گناهان ، اجتناب نمى كرديد و ايمان بيشترتان به خدا، شرك آلود بود .