حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ٨٧ - جناب آقاى نخستوزير

كند. گفتم اطمينان داشته باشند اگر مطلبى را بيان دارند با صداقت صددرصد بهر مقامى كه بخواهند بازگو خواهد شد.

نتيجه‌گيرى:

[١)] آنچه كه بايد براى تفهيم و روشن شدن مطلب باشد بزبان خود آقايان در نهايت ادب و لكن با كمال صراحت گفته شده است. اگر بخواهند تجاهل العارف كنند آن امرى است جداگانه.

٢) باستثناى آقاى شريعتمدارى و نسبتا آقاى خوانسارى كه نسبتا روشن‌بين‌تر هستند بقيه آقايان اصولًا نميخواهند با عوامل دولتى تماس داشته باشند و دولتيان را مثل جذاميان از خود دور ميكنند. نمونه ملاقات خود من با آنها بود كه ملاحظه فرمودند ناچار وضع و سياستى انجام شد.

٣) توقع آنكه اين حضرات خود جلسه تشكيل دهند يا در جلسه حضور داشته باشند كه حقايق كار خمينى بازگو شود خيالى است عبث البته در شرايط موجود.

٤) ضمن آنكه همه آقايان باطنا دل خوشى از خمينى ندارند «چون رقيب آنها است» ولكن جرأت اظهار آنرا ندارند و هركدام منتظر ميمانند كه ديگرى قدم اول را بردارد.

پيشنهاد ميشود:

١)- در مورد آقاى گلپايگانى و نجفى مرعشى بايد تضييقات فراهم شود و خواسته‌هاى آنها را بهيچوجه نبايستى بنام دوستى كه مورد توجه قرار دارند برآورده نمايد.

٢) در صورتيكه صلاح باشد حتى كلاس درس آنها را بوسيله عوامل و طلاب مغشوش نمود كه قدر عافيت بدانند و دست از اين كناره‌گيرى مضر بردارند.

٣) در مورد آقاى خوانسارى كه ايشان هم نه نفيا و اثباتا اظهار عقيده نمى‌كنند بايد تكليف را روشن‌

نمايش تصوير