______________________________
حوزه علميه قم كه يگانه پايگاه بزرگ شيعه مى‌باشد، حمله شبانه به مدرسه فيضيه و بركنار كردن متصدى آن و دستگير كردن جمعى از فضلا و نويسندگان معروف حوزه و بالاخره حمله دسته‌جمعى (روز گذشته) ژاندارمها و پاسبانها و عمال سازمان در خيابان و ملاء عام به طلاب علوم دينيه و دستگير ساختن صدها نفر از آنها و اخراج عده‌اى به اسم مشمول و الزام دسته ديگر به ترك حوزه، همه امورى است كه به هيچ‌وجه جاى خوش‌بينى به اوضاع را باقى نگذارده. آيا اطمينان دارد كه عليه اسلام طرحهاى ديگرى در شرف پياده شدن نيست كه اگر علماى اعلام در مقام چاره‌جويى نباشند، در پيشگاه خداوند متعال و صاحب شريعت مطهره مسئول و در آينده نادم و پشيمان خواهند بود بنابراين خواستم عرض كنم كه همه مسئوليت شديد داريم و مى‌بينيم اين حملات به حريم دين و قرآن مجيد و مدارس علوم دينيه و مراكز علمى و به حريم عفت و اخلاق عمومى در هيچ مرتبه متوقف نمى‌شود. آيا تكليف ما و همه مسلمانان به نظر حضرت مستطاب عالى چيست؟ آيا اين خطرات را چگونه بايد از اسلام دفع كرد؟ آيا كسى نيست آنها را نصيحت كند و بگويد اين همه قتل و حبس و فشار و ارعاب در ده سال گذشته چه نتيجه‌اى غير از تفرقه و ايجاد تنفر عمومى داشته؟ براى حقير تحمل اينگونه حملات به ساحت مقدس دين و احكام قرآن بسيار ناگوار است. در وضعى كه اقتصاد مسلمان را به دست يهود و فرق ضاله داده‌اند و مسلمين در شرايط سختى زندگى مى‌كنند، در حالى كه براى دين و قرآن و احساسات ملت مسلمان ارزش قائل نيستن، توقع دارند علما و طلاب علوم دينيه و دانشجويان و طبقه فاضله مملكت و ساير مردم خوش‌بين و ساكت باشند. اگر گمان مى‌كنند با ادامه اين وضع مملكت آرام مى‌شود سخت در اشتباهند. اميد است با تذكرات حضرت عالى مصادر امور تغيير رويه دهند و موجبات يأس و نگرانى عمومى را بيش از اين فراهم نسازند. عاجلًا منتظر جواب و نتيجه اقدامات مى‌باشم. دوام وجود مبارك را مسألت و ملتمس دعا هستم.

محمدرضا الموسوى الگلپايگانى‌

تاريخ ٢٤/ ربيع‌الثانى ١٣٩٢

ر. ك: اسناد انقلاب اسلامى، جلد ١، صص: ٥٠/ ٢٤٩